Κήρυγμα του Μητροπολίτου μας
ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ & ΣΚΥΡΟΥ
Κ.Κ. Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
.jpg)
ΟΜΙΛΙΑ 20ή
Στήν σειράν τῶν ὁμιλιῶν, ἐπίκαιρο εἶναι καί τό θέμα πού ἀναφέρεται στήν Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου καί στήν παγκόσμιον Κρίσι πού θά έπακολουθήσῃ.
Στήν σειράν τῶν ὁμιλιῶν, ἐπίκαιρο εἶναι καί τό θέμα πού ἀναφέρεται στήν Δευτέραν Παρουσίαν τοῦ Κυρίου καί στήν παγκόσμιον Κρίσι πού θά έπακολουθήσῃ.
Ἡ ἀνάπτυξις τοῦ θέματος αὐτοῦ συμπίπτει μέ τήν ἀνάγνωσην τήν Κυριακήν τῆς Ἀπόκρεω τῆς σχετικῆς Ευαγγελικῆς περικοπῆς περί τῆς Δευτέρας Παρουσίας τοῦ Χριστοῦ καί τῆς Κρίσεως. Ας παρακολουθήσωμε τήν Διδασκαλίαν τοῦ Χρυσοστόμου πού ἀναλύει τό θέμα αὐτό καί γράφει:
«Μπροστά σ' αὐτούς τούς ἀνθρώπους θά ἐλεγχθῆς καί θά τιμωρηθῇς, διότι θα σε κρίνω καί θά παρουσιάσω ὅλα τὰ ἁμαρτήματά σου μπροστά στα μάτια ὅλων».
Καί συνεχίζει: «Γιά τό ὅτι αὐτό εἶναι ἀληθινό καί κατά τήν ἡμέραν ἐκείνην θά δημοσιευθοῦν καί θα διαπομπευθοῦν ὅλα μας τα ἁμαρτήματα, εάν δέν τά ἐξαφανίσωμε τώρα με το να τα θυμόμαστε συνέχεια, ἄκουσε τώρα πώς διαπομπεύεται ή σκληρότης καί ἡ ἀπανθρωπιά αὐτῶν πού δέν ἐλέησαν ἐδῶ τούς συνανθρώπους τους».
«Λέγει ὁ Ἰησοῦς: "ἐπείνασα καί δὲν μοῦ ἐδώσατε να φάγω
«Καί ἐρωτῶ: πότε λέγονται αὐτά; Ἄραγε σε καμιά γωνιά; Μήπως λέγονται μυστικά; Όχι. Ἀλλά πότε λέγονται; Ὅταν ἔλθῃ ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου καί συγκεντρώση ὅλα τά ἔθνη. Ὅταν ξεχωρίσῃ αὐτούς ἀπό ἐκείνους, τότε ἀφοῦ τους χωρίσει δεξιά καί ἀριστερά θά ἀκούουν ὅλοι: “ἐπείνασα καί δὲν μοῦ δώσατε να φάγω΄΄».
«Καί ὄχι μέ τά λόγια, ἀλλά μέ τά ἴδια τους τά ἔργα τους ἐλέγχει. Διότι συγχρόνως θα γίνῃ ἡ ἀνάστασις ὅλων, καί τῶν δικαίων καί τῶν ἁμαρτωλῶν. Συγχρόνως δέ, θά παρουσιασθῇ ἐν δόξῃ ὁ Χριστός διά νά τούς κρίνῃ. Σκέψου λοιπόν πώς θα γίνουν κατηφεῖς ἐκεῖνοι πού θά ἀπομπέπονται στην κόλασι, τήν στιγμήν που οἱ ἄλλοι θά στεφανώνονται. Πατρικά συνιστῶ νά μήν ἀκοῦμε ἔτσι ἀπλᾶ τά λόγια αὐτά, ἀλλά ᾶς τὰ ἀναπαραστήσωμε καί ἄς θεωρήσωμε ὅτι τώρα ὁ Κύριος εὑρίσκεται μπροστά μας καί τά λέγει αὐτά καί ὅτι ἐμεῖς ὀδηγούμεθα στο πῦρ τό αἰώνιον».
Καί συμπεραίνει ὁ Χρυσόστομος:
«Πῶς θὰ νιώθῃ τότε ή ψυχή μας; Ποιά παρηγορία θά ἔχῃ; Πῶς θά αἰσθανόμαστε, ὅταν ὁ Θεός θά μᾶς ξεχωρίζη; Ποιά δικαιολογία θά βροῦμε νὰ εἰποῦμε πού θά γίνῃ δεκτή; Καμία καί κανείς».
Καί ὁ Χρυσόστομος συμβουλεύει:
«Επειδή δέν μποροῦμε νά στηρίζωμε τήν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μας σε κανέναν ἄλλον παρά μόνο στόν ἑαυτό μας καί στήν Φιλανθρωπίαν τοῦ Θεοῦ, σᾶς παρακαλῶ νά εἶναι ἡ ζωή μας καθαρή καί ὁ καθημερινός τρόπος τῆς ζωῆς ἄριστος. Κι ἄν δεχθοῦμε καμμιά κηλίδα, ἄς τήν ξεπλένωμε μέ τήν μετάνοιαν, τά δάκρυα, τίς προσευχές καί τήν ἐλεημοσύνην. Δίνοντας ἐδῶ ὑλικά ἀγαθά, ἐξασφαλίζεις άμοιβήν ἐπουράνιαν καί αἰώνια ἀγαθά, τά ὁποῖα εὔχομαι εἰς ὅλους».