Πρόσφατα διοργανώθηκαν εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμή του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχη, κ.κ. Βαρθολομαίου, γιατί συμπλήρωσε 65 χρόνια ιερατικής προσφοράς. Στην Εύβοια έχουμε κι εμείς ιεράρχη που συμπλήρωσε τα 64 χρόνια ιερατικής διακονίας, στις 12 Αυγούστου. Είναι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρυστίας & Σκύρου, κ.κ. Σεραφείμ, που τιμά την εφημερίδα μας με το κήρυγμά του, που δημοσιεύουμε κάθε Παρασκευή, τα τελευταία 11 χρόνια.
Εισέρχεται στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και γίνεται γνώστης της Θεολογικής Επιστήμης από τους γίγαντες της σχολής Τρεμπέλα , Μπρατσιώτη , Φιλιππίδη , Καρμίρη , Βέλλα και λαμβάνει πτυχίο με βαθμό “ Λίαν Καλώς” το 1955.
Διορίζεται καθηγητής Θεολογίας στα γυμνάσια Πέτρας Λέσβου και Κάτω Κλειτορίας Καλαβρύτων. Στον νου , στην καρδιά και στην ψυχή του υπάρχει μία φλόγα, να γίνει κληρικός , να γίνει ιεροκήρυκας . Τούτο του το ενέπνευσε ο ιεροκήρυξ Θεόδωρος Κωστάκης , που περνούσε από το χωριό του και κήρυττε . Η σκέψη του, όταν τον έβλεπε να ομιλεί , ήταν “ να γίνω σαν και αυτόν”. Λαμβάνει τη μεγάλη απόφαση, αν και επαγγελματικά είναι αποκαταστημένος, να γίνει κληρικός.
Παραιτείται από καθηγητής , έχει την κανονική ηλικία και στις 2 Αυγούστου του 1962 γίνεται η κουρά του ως μοναχού , με τις ευλογίες του μητροπολίτου Μαντινείας και Κυνουρίας Κυρού Γερμανού και λαμβάνει το όνομα Σεραφείμ.
Χειροτονείται στις 12 Αυγούστου του 1962 διάκονος , τον Οκτώβριο , Κυριακή των Πατέρων , πρεσβύτερος και λαμβάνει το οφίκιο του Αρχιμανδρίτη την 25η Οκτωβρίου , στο ναό του Αγίου Δημητρίου Τριπόλεως.
Δραστηριοποιείται στη Θεία Λατρεία, στο κήρυγμα και στην εξομολόγηση, καθώς και σήμερα. Όλοι στην Τρίπολη και στην Αρκαδία , διότι μεταδίδεται από τους γέροντες τους νεότερους, τον ενθυμούνται κι ομιλούν με νοσταλγία , με αγάπη , με θαυμασμό για τον χρυσορρήμονα πάτερ Σεραφείμ .
Διδάσκει ως καθηγητής στην Παιδαγωγική Ακαδημία Τριπόλεως. Φροντίζει για τη μόρφωση των φοιτητών , τη διαπαιδαγώγηση τους, αλλά και για όσους είναι φτωχά παιδιά , από τα χωριά, τους εξασφαλίζει στέγη , τροφή και τους δίνει και χρήματα. Οι σπουδαστές , και σήμερα συνταξιούχοι δάσκαλοι , τον ενθυμούνται με ευγνωμοσύνη, αγάπη και σεβασμό.
Ο αρχιμανδρίτης Σεραφείμ Ρόρρης δεν επιθυμεί την αρχιερατείαν , δεν το επιδιώκει, αλλά “ άλλαι αι βουλαί του Κυρίου” . Εκλέγεται Μητροπολίτης Καρυστίας και Σκύρου το 1968.
Παραλαμβάνει Μητρόπολη μικρή, πτωχή , δε φοβάται το μικρό ποίμνιο και δεν σκέφτεται ποτέ τη μετάθεση του , ούτε στην αγαπημένη του Τρίπολη . Θεωρεί και πιστεύει πως η μετάθεση , και μάλιστα σε πλούσια Μητρόπολη, είναι διαζύγιο , δηλαδή αμαρτία . Δεν ψήφισε ποτέ “την δια μεταθέσεως πλήρωση μητροπόλεως” .
Το έργο του όλα αυτά τα χρόνια είναι πλούσιο, έφερε πολλούς καρπούς και είναι εξαιρετικά επιτυχές.
Ο Καρυστίας είναι:
α. Αυστηρός, αλλά μόνο για τον εαυτό του. Είναι πλήρης αγάπης, επιείκειας, καλοσύνης και κατανόησης για τους ιερείς, τους συνεργάτες του και το ποίμνιό του.
β. Κρατεί την ευεργετική απόσταση που πρέπει να έχει ο πατέρας από τα παιδιά του. Βρίσκεται όμως πολύ κοντά στον άνθρωπο που έχει ανάγκη, που θέλει την προστασία και τη βοήθεια της εκκλησίας.
γ. Δεν φλυαρεί, δεν κολακεύει, δεν συμμετέχει σε συζητήσεις ανιαρές και μάταιες. Είναι άριστος συζητητής.
δ. Είναι συντηρητικός, διότι εφαρμόζει πρώτα στον εαυτό του τους κανόνες της εκκλησίας και τους λόγους του Κυρίου και διάγει βίο ασκητικό – βίο μοναχού. Μονή του είναι τα όρια της μητροπόλεως και κελίον του το επισκοπείον, μια απλή και ταπεινή κατοικία. Δεν περιέρχεται τις πλατείες και τις παραλίες . Κυριολεκτικά μονάζει. Είναι ένας ασκητής . Δεν έχει υποτακτικό , δεν έχει οικονόμο. Δε δέχεται βοήθεια από κανέναν. Αυτοσυντηρείται. Και σε περίπτωση ασθενείας δεν αποδέχεται να παραμένει ένας ιερεύς στα γραφεία της Μητροπόλεως.
Ο Καρυστίας εξέρχεται των ορίων της μητροπόλεως σπάνια. Δεν συμμετέχει σε πανηγύρεις και εορτές σε όλη την Ελλάδα. Μόνο στη μητρόπολη Χαλκίδος συμμετέχει τα τελευταία χρόνια, σε τρεις ή τέσσερις πανηγύρεις.
Είναι πενήντα οχτώ χρόνια ιεράρχης και δέκα οχτώ αντιπρόεδρος της Ιεραρχίας κι έχει συμμετάσχει μόνο σε τρεις χειροτονίες μητροπολιτών. Έχει την άποψη πως η συμμετοχή περισσοτέρων των πέντε επισκόπων στη Θεία Λειτουργία δεν ωφελεί, αλλά μάλλον βλάπτει και προκαλεί.
Η τέλεση της Θείας Λειτουργίας από αυτόν είναι θεία μυσταγωγία. Η απλότητά του προσδίδει μεγαλοπρέπεια και θρησκευτική κατάνυξη. Λειτουργεί όλες τις Κυριακές και εορτές αγίων.
Είναι αφιλοχρήματος. Δεν ζητεί, δεν επιθυμεί, δεν λαμβάνει χρήματα από τη συμμετοχή του σε μυστήρια και ιεροτελεστίες.
Είναι άριστος ομιλητής. Καλλιεργεί το γραπτό κήρυγμα. Ομιλεί σε κάθε εσπερινό και Θεία Λειτουργία. Ανακαίνισε όλες τις ιερές μονές της μητροπόλεως. Ιδρύει γηροκομεία στην Κύμη κι αργότερα στην Κάρυστο.
Του προσφέρουν μεγάλα χρηματικά ποσά και ακίνητη περιουσία , άνθρωποι, που προσωπικά δεν τον γνώριζαν και δεν ανήκαν στη μητρόπολη Καρυστίας. Ιδρύει ιδρύματα, φιλόπτωχα ταμεία, αξιοποιεί την περιουσία του Μυλωνοπούλειου ιδρύματος.
Με τα έσοδα των ιδρυμάτων βοηθεί πτωχούς, σπουδάζει παιδιά, συνδράμει φυλακισμένους, συμπαραστέκεται οικονομικά στους ασθενείς, χορηγεί υποτροφίες.
Είναι γνωστό το κύρος και ο σεβασμός που χαίρει στην Εκκλησία της Ελλάδος. Του έχουν ανατεθεί από τη Δ.Ι.Σ. σοβαρές υποθέσεις – σκάνδαλα που συγκλόνισαν την εκκλησία – και μετά από ανακρίσεις συντάσσει τα σχετικά πορίσματα , που δεν αμφισβητούνται.
Τους χρόνους αυτούς που ζούμε, που είναι χρόνοι παγκοσμιοποίησης, χρόνοι πτώσεως, χρόνοι σκανδάλων, χρόνοι αδιαφορίας προς το καθήκον, χρόνοι διαπλοκής και συναλλαγής, χρόνοι όπου προβάλλονται μόνο τα θλιβερά πράγματα της εκκλησίας, το έργο αλλά προ πάντων η ζωή του Καρυστίας είναι λαμπάδα άσβεστη και φωτεινό παράδειγμα προς όλους, λαϊκούς και ιδίως τους κληρικούς.
Φανερώνει ακόμη ότι και σήμερα μέσα στην υλιστική κοινωνία της εποχής είναι δυνατόν να ζούμε «κατά Χριστόν» .
Τον μητροπολίτη Καρυστίας η επαρχία Καρυστίας, ο νομός Εύβοιας, η Ελλάδα κι ακόμη πιο πέρα , τον γνώρισαν και τον αναγνωρίζουν, τον εδέχθηκαν, τον υποδέχθηκαν και τον αποδέχονται, τον τιμούν και τον σέβονται, όχι μόνο για το αξίωμα του επισκόπου, αλλά για τις αρετές που κοσμούν τον άνθρωπο και την προσφορά του.
Απέδειξε ότι είναι άξιος διάδοχος των Αποστόλων και Ποιμένας της λογικής Ποίμνης του Κυρίου κι εφάρμοσε στο ακέραιο την ευχή της χειροτονίας.
Ο Ευβοϊκός Τύπος του εύχεται ο Θεός να τον έχει υγιή και μακροημερεύοντα και να ορθοτομεί το λόγο της αληθείας Του. Ευχόμεθα οι ιερείς, που είναι όλοι χειροτονία του να τον μιμηθούν.