Κήρυγμα του Μητροπολίτου μας
ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ & ΣΚΥΡΟΥ
Κ.Κ. Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
.jpg)
ΟΜΙΛΙΑ 21η
Εἰς τήν πρός Ἑβραίους Επιστολήν πού μελετᾶμε, ἔχομε ἰδεῖ τήν σύγκρισι πού κάνει ὁ Παῦλος μεταξύ ἀγγέλων καί Χριστοῦ, μεταξύ ἀρχιερέων καί ἀρχιερέως Χριστοῦ, μεταξύ τῶν θυσιῶν ζώων καί καρπῶν καί τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ καί ἀποδεικνύει τήν ὑπεροχήν τοῦ Χριστοῦ.
Εἰς τήν πρός Ἑβραίους Επιστολήν πού μελετᾶμε, ἔχομε ἰδεῖ τήν σύγκρισι πού κάνει ὁ Παῦλος μεταξύ ἀγγέλων καί Χριστοῦ, μεταξύ ἀρχιερέων καί ἀρχιερέως Χριστοῦ, μεταξύ τῶν θυσιῶν ζώων καί καρπῶν καί τῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ καί ἀποδεικνύει τήν ὑπεροχήν τοῦ Χριστοῦ.
Στό 12ον κεφάλαιον τῆς Ἐπιστολῆς αὐτῆς ὁ Παῦλος κάνει τήν σύγκρισι τῆς Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης, ἀποδεικνύοντας τήν ὑπεροχήν τῆς δευτέρας.
Ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ ὁ Χρυσόστομος σχολιάζοντας θά μᾶς εἰπῇ:
«Ὅλα τά σχετικά μέ τόν ναόν τῶν Ἰουδαίων, ἰδιαίτερα δέ τά Ἅγια τῶν Ἁγίων, ἦσαν θαυμαστά καί φοβερά. Ἐκεῖνα πού συνέβησαν στό ὅρος Σινᾶ: τό πῦρ, τό σκοτάδι, ὁ γνόφος, ή θύελλα. Ή Καινή ὅμως δέν δόθηκε μέ κανένα ἀπό αὐτά, ἀλλά ἔχει δοθεῖ ἀπό τόν Χριστόν μέ ἁπλόν λόγον».
«Πρόσεχε λοιπόν πώς κάνει τήν σύγκρισι αὐτῶν. Ἦταν φοβερά ἐκεῖνα καί τόσο φοβερά, ὥστε νά μήν ἀντέχουν νά ἀκοῦν οὔτε νά βλέπουν ἄνθρωποι, οὔτε ζῶο νά ἀνέβη στο βουνό, ἀλλά δέν εἶναι τέτοια ἐκεῖνα πού συνέβησαν ἀργότερα. Διότι τί εἶναι τό Σινᾶ μπροστά στόν Οὐρανόν; Τί εἶναι τὸ πῦρ πού ψηλαφεῖται μπροστά στόν ἀψηλάφητον Θεόν»;
Καί συνεχίζει ὁ Χρυσόστομος τίς συγκρίσεις λέγοντας:
«Γιατί ἀπορεῖτε γιά τόν φόβον τοῦ λαοῦ; Ἀφοῦ καί ὁ Μωυσῆς πού μπῆκε στό πυκνόν σύννεφον, πού ἦταν ὁ Θεός, ἦταν καταφοβισμένος καί κατατρομαγμένος, ὅπως ὁ ἴδιος ὁμολογεῖ».
Καί ἀπό τήν σύγκρισι ή διαφορά:
«Ἐσεῖς ὅμως ἔχετε προσέλθει στό ὅρος τῆς πνευματικῆς Σιῶν, στό πανηγύρι μυριάδων ἀγγέλων. Ἔχετε προσέλθει στήν ἐκκλησίαν τῶν πρωτοτόκων πού ἔχουν πολιτογραφηθεῖ στούς οὐρανούς. Ἔχετε πλησιάσει τόν Θεόν, τόν Κριτήν ὅλων καί τῶν πνευμάτων τῶν δικαίων πού ἔχουν γίνει τέλειοι. Ἔχετε πλησιάσει καί στόν Ἰησοῦν, τόν Μεσίτην τῆς Νέας Διαθήκης καί στό αἷμα του ραντισμοῦ πού μιλάει πρός τόν Θεόν καλύτερα ἀπό τό αἷμα τοῦ Ἄβελ».
Ἔπειτα ἀπό αὐτά ὁ Χρυσόστομος θά ἀπαριθμήσῃ ἕνα πρός ἕνα συγκεντρωτικά καί θά εἰπῇ:
«Πρόσεξε μέ πόσα ἔδειξε τήν ὑπεροχήν τῆς Καινῆς Διαθήκης ἔναντι τῆς Παλαιᾶς. Ἀντί τῆς κάτω Ἱερουσαλήμ ἐδῶ ὑπάρχει ή ἐπουράνια, ἀντί τοῦ Μωυσέως ὁ Χριστός, ἀντί τοῦ λαοῦ ὅλοι οἱ ἄγγελοι καί ὅλοι αὐτοί οἱ πρωτότοκοι καί ἐπουράνιοι πού εἶναι τέλειοι καί πού δοξολογοῦν. Μήν στενοχωρεῖστε, μέ αὐτούς θά εἶστε. Μήν ἀπαρνηθεῖτε Αὐτόν (τόν Χριστόν) πού σᾶς ὁμιλεῖ».
Καί καταλήγει στο συμπέρασμα:
«Εγώ καί ἐκεῖνα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης τά θεωρῶ ἀξιοθαύμαστα, διότι εἶναι ἔργα τοῦ Θεοῦ καί ἀπόδειξις τῆς δυνάμεως τοῦ Θεοῦ. Ὅμως ἔτσι διά τῆς συγκρίσεως δείχνει ὅτι τά δικά μας εἶναι ἀνώτερα καί θαυμαστότερα. Καί ἐκεῖνα καί αὐτά ἄς τά κάνωμε χάριν αὐτῆς τῆς ζωῆς, γιά νά ἀποκτήσωμε καί ἀπολαύσωμε τά ἀγαθά τῆς αἰωνίου