Κήρυγμα του Μητροπολίτου μας
Κ.Κ. Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
.jpg)
ΟΜΙΛΙΑ 29η
Περιστατικά τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, πού ἦταν προτυπώσεις τῶν μελλόντων, μεταφέρει ὁ Παῦλος σε πράξεις τῆς Καινής Διαθήκης, ὅπως ἦταν οἱ θυσίες τῶν ζώων καί τό φαγητό τῶν εἰδωλοθύτων. Ὅλες αὐτές τίς ἀντικατέστησε ή σταυρική θυσία τοῦ Χριστοῦ καί ἡ μετάληψις τοῦ Σώματος καί Αἵματος τοῦ Χριστοῦ “εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καί ζωήν αἰώνιον".
Ὁ Παῦλος γράφει:
«Καλόν εἶναι νὰ στερεώνεται ή καρδία σας μέ τήν χάρι τοῦ Χριστοῦ καί ὄχι μέ την διάκρισι τῶν φαγητῶν, ἀπό τήν ὁποία δέν ὠφελήθηκαν ὅσοι ἐστηρίχθηκαν σε αὐτές».
Καί ὁ Χρυσόστομος ἐπ' αὐτοῦ θὰ εἰπῇ:
«Ἐπειδή τα προσφερόμενα πρός ἐξιλασμό ζῶα ἦταν κάποιου τύπου καί ἐκαίγοντο ὁλόκληρα ἔξω ἀπό τό στρατόπεδο, εὔλογα καί ὁ Ἰησοῦς, πού ἐθυσιάστηκε γιὰ τὴν ἐξιλέωσι τῶν ἁμαρτιῶν μας, ἐθυσιάστηκε ἔξω ἀπό τήν πόλη».
Λοιπόν ἡ ἐφαρμογή:
«Καί ἐμεῖς πρέπει να μιμηθοῦμε Αὐτόν πού θυσιάστηκε για χάρη μας καί νά ζήσωμε ἔξω ἀπό τόν κόσμο ἤ καλλίτερα νὰ ἀπομακρυνθοῦμε ἀπό τά πράγματα τοῦ κόσμου. Δηλαδή να πάθωμε τὰ ἴδια πού ἔπαθε ὁ Χριστός καί νά γινόμαστε μέτοχοι τῶν παθημάτων τοῦ Χριστοῦ. Σάν κατάδικος ἐσταυρώθη ὁ Κύριος ἔξω ἀπό τήν πόλη. Ἄς μήν ντρεπόμαστε λοιπόν καί ἐμεῖς νά βγοῦμε ἔξω ἀπό τόν κόσμο τῆς ἁμαρτίας, διότι δέν ἔχομε ἐδῶ μόνιμη πατρίδα καί πόλη, ἀλλά μέ πόθο πολύ ζητοῦμε τήν μέλλουσαν».
Συμπληρωματικά ὁ Χρυσόστομος θα βγάλη συμπεράσματα πού θά τά συστήση ὡς διδάγματα λέγοντας:
«Ἂς προσφέρωμε λοιπόν μέσῳ τοῦ Χριστοῦ πάντοτε θυσίαν αἰνέσεως καί δοξολογία στόν Θεό, δηλαδή καρπόν χειλέων πού ὁμολογοῦν τό ὄνομά Του. Σάν νά ἔλεγε: ἐάν πρέπει να δοξολογοῦμε τό ὄνομά Του, ἄς μήν βλασφημοῦμε, ἄς μήν λέμε τίποτε τὸ ἀπερίσκεπτο. Τίποτε το θρασύ, τίποτε το τολμηρό, τίποτε τὸ ἀπεγνωσμένο, ἀλλά μέ σεβασμό καί εὐλάβεια ἄς λέμε κι ἄς κάνωμε ὅλα τά καλά. Καί αὐτὰ θὰ τὰ ἐπιτύχωμε με το νὰ ἀγαποῦμε καί να σεβώμεθα τόν ἄνθρωπο πού συναναστρεφόμαστε, διότι μέ τήν ἐπικοινωνία μέ τούς ἀνθρώπους θα μπορέσωμε να ἀποφύγωμε πονηρά ἔργα καί μέ τήν συνάντησ ινά κάνωμε πολλά καί καλά ἔργα».