Κήρυγμα του Μητροπολίτου μας
ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ & ΣΚΥΡΟΥ
Κ.Κ. Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
.jpg)
ΟΜΙΛΙΑ 23η
Ὁ Χρυσόστομος συνέστησε νὰ ἐπιμεληθοῦμε τήν πνευματική οἰκοδομή πού δέν φθείρεται. Καί ἔθεσε τό ἐρώτημα:
"Μέ ποιά χέρια θά τήν κτίσωμε;"
Διὰ νὰ ἀπαντήση:
"Μέ τὰ χέρια τῶν πτωχῶν. Αὐτοί κτίζουν ἐκεῖνα τὰ σπίτια καί μήν ἀπορεῖς πού αὐτοί μᾶς παρέχουν καί τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν καί μᾶς δίνουν θάρρος μπροστά στόν Θεό".
Μὲ τὴν εἰσαγωγή αὐτή, ἔρχεται στο ἀγαπητό θέμα περί ἐλεημοσύνης. Ἂς τόν προσέξωμε. Θὰ μᾶς εἰπῇ:
"Πράγματι, ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι κάποια τέχνη ἄριστη καί ὠφελεῖ καί δοξάζει αὐτούς πού τήν ἀσκοῦν. Ἐπειδή εἶναι ἀγαπητή στόν Θεό καί εὑρίσκεται κοντά Του, εὔκολα ζητᾶ χάρι γι' αὐτούς πού θέλει, φτάνει νά μήν ἀδικεῖται ἀπό ἐμᾶς. Καί ἀδικεῖται, ὅταν τήν κάνωμε μέ χρήματα πού ἔχομε ἁρπάξει ἀπό ἄλλον. Ὅταν ὅμως εἶναι καθαρή καί μέ δίκαιο τρόπο, δίνει μεγάλη παρρησία σ' αὐτούς πού τήν στέλνουν πρός τόν Θεόν".
Καί ὁ Χρυσόστομος συνεχίζει μέ τό ἐγκώμιο τῆς ἐλεημοσύνης καί μᾶς λέει:
"Εἶναι τόσο μεγάλη ἡ δύναμις τῆς ἐλεημοσύνης, ἀφοῦ παρακαλεῖ καί γι' αὐτούς πού συγκρούσθηκαν μέ τόν Θεό καί γι' αὐτούς πού ἔχουν ἁμαρτήσει. Αὐτή διασπᾶ τά δεσμά, διαλύει το σκοτάδι, σβήνει τήν φωτιά (τῆς κολάσεως), θανατώνει το σκουλήκι, ἀπομακρύνει τόν βρυγμό τῶν ὁδόντων, γι' αὐτήν ἀνοίγονται μέ πολλή ἀσφάλεια οἱ πύλες τοῦ Οὐρανοῦ".
Καί ἐπακολουθεῖ τὸ παράδειγμα ἀπό περιστατικά τῆς ἐποχῆς του:
"Καί ὅπως ἀκριβῶς, ὅταν εἰσέρχεται ή βασίλισσα στά ἀνάκτορα, κανείς ἀπό τούς φύλακες δέν θα τολμήσῃ να την ρωτήσῃ ποία εἶναι, ἀλλά ἀμέσως τήν ἀποδέχονται καί τῆς ἐπιτρέπουν τήν εἴσοδο, ἔτσι καί ἡ ἐλεημοσύνη ὡς βασίλισσα κάνει τούς ἀνθρώπους σπλαγχνικούς, ὅμοιους μέ τόν Θεό".
Καί προσθέτει:
"Ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι φτερωτή καί εὐκίνητη, ἔχει χρυσά φτερά, ἔχει πέταγμα πού εὐχαριστεῖ πάρα πολύ καί τούς ἀγγέλους. Βλέπει διαρκῶς πρός τὰ ἄνω καί περιβάλλεται με θεϊκή δόξα. Αὐτή μᾶς συμφιλιώνει μέ τόν Θεό, γίνεται πρόξενος πολλῶν ἀγαθῶν. Αὐτή χαρακτηρίζει τόν γνήσιο χριστιανό".
Καί ἐπακολουθεῖ ἡ συμβουλή:
Τήν ἐλεημοσύνη, ἄς προσπαθήσωμε νὰ τὴν ἐπιτελοῦμε, διότι μέσω αὐτῆς θά σωθοῦμε. Αὐτήν ἄς ἀγαπήσωμε. Ἂς ἔχωμε ἐλεήμονα ζωή καί ψυχή".
Ὁ Χρυσόστομος συνέστησε νὰ ἐπιμεληθοῦμε τήν πνευματική οἰκοδομή πού δέν φθείρεται. Καί ἔθεσε τό ἐρώτημα:
"Μέ ποιά χέρια θά τήν κτίσωμε;"
Διὰ νὰ ἀπαντήση:
"Μέ τὰ χέρια τῶν πτωχῶν. Αὐτοί κτίζουν ἐκεῖνα τὰ σπίτια καί μήν ἀπορεῖς πού αὐτοί μᾶς παρέχουν καί τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν καί μᾶς δίνουν θάρρος μπροστά στόν Θεό".
Μὲ τὴν εἰσαγωγή αὐτή, ἔρχεται στο ἀγαπητό θέμα περί ἐλεημοσύνης. Ἂς τόν προσέξωμε. Θὰ μᾶς εἰπῇ:
"Πράγματι, ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι κάποια τέχνη ἄριστη καί ὠφελεῖ καί δοξάζει αὐτούς πού τήν ἀσκοῦν. Ἐπειδή εἶναι ἀγαπητή στόν Θεό καί εὑρίσκεται κοντά Του, εὔκολα ζητᾶ χάρι γι' αὐτούς πού θέλει, φτάνει νά μήν ἀδικεῖται ἀπό ἐμᾶς. Καί ἀδικεῖται, ὅταν τήν κάνωμε μέ χρήματα πού ἔχομε ἁρπάξει ἀπό ἄλλον. Ὅταν ὅμως εἶναι καθαρή καί μέ δίκαιο τρόπο, δίνει μεγάλη παρρησία σ' αὐτούς πού τήν στέλνουν πρός τόν Θεόν".
Καί ὁ Χρυσόστομος συνεχίζει μέ τό ἐγκώμιο τῆς ἐλεημοσύνης καί μᾶς λέει:
"Εἶναι τόσο μεγάλη ἡ δύναμις τῆς ἐλεημοσύνης, ἀφοῦ παρακαλεῖ καί γι' αὐτούς πού συγκρούσθηκαν μέ τόν Θεό καί γι' αὐτούς πού ἔχουν ἁμαρτήσει. Αὐτή διασπᾶ τά δεσμά, διαλύει το σκοτάδι, σβήνει τήν φωτιά (τῆς κολάσεως), θανατώνει το σκουλήκι, ἀπομακρύνει τόν βρυγμό τῶν ὁδόντων, γι' αὐτήν ἀνοίγονται μέ πολλή ἀσφάλεια οἱ πύλες τοῦ Οὐρανοῦ".
Καί ἐπακολουθεῖ τὸ παράδειγμα ἀπό περιστατικά τῆς ἐποχῆς του:
"Καί ὅπως ἀκριβῶς, ὅταν εἰσέρχεται ή βασίλισσα στά ἀνάκτορα, κανείς ἀπό τούς φύλακες δέν θα τολμήσῃ να την ρωτήσῃ ποία εἶναι, ἀλλά ἀμέσως τήν ἀποδέχονται καί τῆς ἐπιτρέπουν τήν εἴσοδο, ἔτσι καί ἡ ἐλεημοσύνη ὡς βασίλισσα κάνει τούς ἀνθρώπους σπλαγχνικούς, ὅμοιους μέ τόν Θεό".
Καί προσθέτει:
"Ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι φτερωτή καί εὐκίνητη, ἔχει χρυσά φτερά, ἔχει πέταγμα πού εὐχαριστεῖ πάρα πολύ καί τούς ἀγγέλους. Βλέπει διαρκῶς πρός τὰ ἄνω καί περιβάλλεται με θεϊκή δόξα. Αὐτή μᾶς συμφιλιώνει μέ τόν Θεό, γίνεται πρόξενος πολλῶν ἀγαθῶν. Αὐτή χαρακτηρίζει τόν γνήσιο χριστιανό".
Καί ἐπακολουθεῖ ἡ συμβουλή:
Τήν ἐλεημοσύνη, ἄς προσπαθήσωμε νὰ τὴν ἐπιτελοῦμε, διότι μέσω αὐτῆς θά σωθοῦμε. Αὐτήν ἄς ἀγαπήσωμε. Ἂς ἔχωμε ἐλεήμονα ζωή καί ψυχή".