Αρτοκλασία. Πρόκειται γιά τήν «τελετή εὐλογήσεως τῶν ἄρτων», πού γίνεται μαζί μέ τήν εὐλόγηση τοῦ οἴνου, τοῦ ἐλαίου ἀλλά και τοῦ σιταριοῦ, δηλαδή τῶν βασικῶν προϊόντων τῆς γῆς γιά τή διατροφή τοῦ ἀνθρώπου, καί τελεῖται κατ᾿ ἀκρίβειαν μόνο στήν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ.
Ἡ εὐλογία τῶν ἄρτων καί ὁ πολλαπλασιασμός τους στήν ἔρημο ἀπό τόν Κύριο, πού τόν περιγράφουν καί οἱ τέσσερις Εὐαγγελιστές (Ματθ ιδ΄ 17-21. Μάρκ στ΄ 38-44. Λουκ θ΄ 13-17. Ἰωάν στ΄ 7-13) ἀποτελοῦν τή βάση τῆς καθιερώσεως αὐτῆς τῆς τελετῆς, ὥστε ὁ Ἅγιος Συμεών ὁ Θεσσαλονίκης νά λέει γι' αὐτό ὅτι εἶναι «ἄνωθεν παραδεδομένη ἐκ τοῦ Σωτῆρος αὐτοῦ» (PG 155, 617). Ἐπίσης, βάση τῆς καθιερώσεως τῆς τελετῆς ἀποτελεῖ ἡ ἀρχαία πράξη τῆς Ἐκκλησίας, κατά τήν ὁποία οἱ Ἀπόστολοι τελοῦσαν εὐλογία καί κλάση Ἄρτου στίς συνάξεις, συνάπτοντας μαζί μέ τή Θ. Εὐχαριστία καί τίς κοινές συνεστιάσεις, τίς Ἀγάπες.