Κήρυγμα του Μητροπολίτου μας
ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ & ΣΚΥΡΟΥ
Κ.Κ. Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
.jpg)
ΟΜΙΛΙΑ 120
Ὁ Κύριος, μετά τήν Ἀνάστασιν τοῦ Λαζάρου καί τήν θριαμβευτικήν εἴσοδον στα Ιεροσόλυμα προεμήνυσε τήν μεγάλη νίκη ἐπί τοῦ Σταυροῦ καί τήν ἔνδοξον Ἀνάστασιν ἐκ τοῦ Τάφου. Ένθουσιασμό κα χαρά αἰσθανόμεθα καί ἐμεῖς σήμερα πού ἀκοῦμε τούς ὕμνους καί τά ἀναγνώσματα καί κρατάμε στα χέρια μας τα σύμβολα τῆς νίκης. Ὅλα μᾶς ὁμιλοῦν διά τόν θρίαμβον τοῦ Ἰησοῦ, πού γίνεται καί δικός μα θρίαμβος ὅταν θελήσωμε νά ἀκολουθήσωμε με πίστι, τόν Θεῖο Λυτρωτή καί τόν Μεγάλο θριαμβευτή.
Ἡ Ἐκκλησία, μᾶς παρουσιάζη τήν μεγάλη Εβδομάδα τά πάθη τοῦ Κυρίου, μᾶς καλεῖ νά το παρακολουθήσωμε καί μᾶς ὑποχρεώνει νά ἀκολουθήσωμε τόν ὑπέρ ἡμῶν Παθόντα Κύριον. Ἂς γνωρίσωμε λοιπόν τὰ σημεῖα ἐκεῖνα πού πρέπει να προσέξωμε, διά νά ἀποδείξωμε, ἀλλά κα να αὐξήσωμε τὴν εὐσέβειά μας.
Το πρώτο πού πρέπει να γνωρίσωμε εἶναι ὅτι ὁ Ἰησοῦς, τα πάθη τα σεπτά ἀλλά καί τά φρικτά, το δέχεται διά τήν ἰδικήν μας σωτηρίαν. Πάσχει ὁ Ἀναμάρτητος, διά νά ἀπαλλάξη ἐμᾶς τούς ἁμαρτωλούς Γίνεται Ἐκεῖνος κατάρα, διά να γίνωμε ἐμεῖς δικαιοσύνη Θεοῦ. Δέχεται Ἐκεῖνος τόν χλευασμό τῶν στρατιωτῶν, διά νά λάβωμε ἐμεῖς τήν τιμή ἀπό τούς Ἀγγέλους. Καί αὐτά γίνονται ἀπό ἀγάπη. Ὅλα το προσφέρει, διά να σώση τόν ἄνθρωπον.
Τα Άγια Πάθη ἀποδεικνύουν τήν μεγάλη ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Αὐτό πάντοτε πρέπει νά τό ἀναγνωρίζομε. Ιδιαιτέρως ὅμως τήν Ἑβδομάδα αὐτή, ή πεποίθησις, ὅτι ὁ Θεός μᾶς ἀγαπᾶ, θά στερεώνετα καί θά αὐξάνεται. Στά Ἅγια Πάθη, βλέπομε καί εὐρίσκομε το μέτρο τῆς Θεϊκῆς ἀγάπης.
Με βάσι αὐτήν τήν πεποίθησι, ὅτι ὁ Χριστός ἔρχεται ἀπό ἀγάπη, να πάθη πρός χάριν μας, ὁπωσδήποτε θά ξεκινήσωμε από το σπίτι μας γιά τήν Ἐκκλησία, για να παρακολουθήσωμε τα Πάθη τοῦ Χριστοῦ. Ἐπιβάλλεται κάθε μέρα ὁ Ἐκκλησιασμός αὐτή τήν Ἑβδομάδα, διότι κάθε μέρα έχει κάτι ξεχωριστό καί μεγάλο νὰ μᾶς παρουσιάσῃ, πού δέν πρέπει να το χάσωμε. Η παρουσία μας ὅμως στο Ναό, δέν πρέπει μόνο νά εἶναι καθημερινή, ἀλλά πρέπει να χαρακτηρίζεται καί ἀπό εὐλάβεια καί αὐτό σημαίνει:
1. Ἡσυχία. Τίς ἡμέρες αὐτές καί μάλιστα τήν Μεγάλη Πέμπτη καί τήν Μεγάλη Παρασκευή ἔρχονται πολλοί στήν Ἐκκλησία. Αὐτό εἶναι εὐχάριστο. Καί μακάρι να παρουσίαζαν οἱ Ναοί τήν μορφή αὐτή κάθε Κυριακή. Όλοι θα πρέπη να ἐπιδείξουν μεγάλη εὐλάβεια καί να βοηθήσουν, ὥστε νὰ ἐπικρατή ἀπόλυτη ἡσυχία καί τάξις εἰς τόν Ναόν. Τα μικρά παιδιά ἀλλά καί οἱ μεγάλοι δέν θά μετακινοῦνται, οὔτε θά συζητοῦν, ἀλλά σιωπηλοί θά παρακολουθοῦν τό Θεῖο Δράμα. Ἡ ἡσυχία εἶναι δεΐγμα εὐσεβείας.
2. Προσοχή. Δέν εἶναι ἀρκετή ή προσέλευσις καί ἡ ἡσυχία. Χρειάζεται να προσέξωμε τά Εὐαγγέλια καί τούς Ύμνους. Η προσοχή μας, ὅταν εἶναι μεγάλη, θά μᾶς βοηθήση να ἐννοήσωμε την σημασία καί τήν ὠφέλεια πού ἔχουν γιά μᾶς τά Πάθη τοῦ Χριστοῦ καί ἔτσι ὄχι μόνον δέν θά κουρασθοῦμε, ἀλλά καί εὐχαρίστως θα παρακολουθοῦμε.
3. Νά πάρωμε ἀποφάσεις. Εάν μείνωμε σε μία τυπική παρακολούθησι, τότε δέν ἐκάναμε τίποτε το σπουδαίο. Επιβάλλεται έπομένως να διδαχθοῦμε καί νά προχωρήσωμε στήν ἐφαρμογή. Η πίστις μας καί ἡ ἀγάπη μας πρός τόν Κύριον, θα ένισχυθοῦν καί θά αὐξηθοῦν. Ἡ ἀπόφασίς μας να ἀποφεύγωμε τήν ἁμαρτία ὅσο μποροῦμε, θα πρέπη νά εἶναι ἡ μεγάλη ὑπόσχεσις πού θά δώσωμε, ὅταν θά προσκυνοῦμε τόν Τίμιο Σταυρό, τόν Ἐπιτάφιο καί τήν Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ.
Εάν περιοριστοῦμε σε μία συγκίνησι ή σε μία ἐξωτερική εὐχαρίστησι ἀπό τόν Ἐπιτάφιο, τότε θά ἀδικήσωμε πολύ τόν ἑαυτόν μας καί θά σταθοῦμε πολύ μακριά από τό νόημα καί τόν σκοπό τῆς Μεγάλης Εβδομάδος. Δέν θά συγκινηθοῦμε ἁπλῶς, ἀλλά θα συγκλονισθοῦμε ψυχικῶς. Δέν θα μείνωμε θεαταί ἤ ἀκροαταί, ἀλλά θα γίνωμε προσκυνηταί καί πιστοί ἀκόλουθοι τοῦ Ἐσταυρωμένου.
Η Μεγάλη Εβδομάδα, μᾶς βεβαιώνει διά τήν μεγάλη αγάπη τοῦ Θεοῦ καί μᾶς ὑποχρεώνει να περάσωμε στήν μεγάλη απόφασι: Ολόκληρη ή ζωή μας, να γίνη περισσότερο χριστιανική.
Ἄς θελήσωμε λοιπόν ὅλοι καί ἄς βοηθήσωμε, ὁ σκοπός τῆς Μεγάλης Εβδομάδος, να κατανοηθῆ καί νά πραγματοποιηθή. Ἔτσι τά Πάθη τα σεπτά θα γίνουν φῶτα ὁδηγητικά καί σωστικά.
AMHN