ΟΜΙΛΙΑ 4η
Ἡ διόρθωσις τοῦ ἄλλου δέν εἶναι μόνον ἔργον τοῦ διδασκάλου, ἀλλά καί δικό μας καθῆκον. Αὐτό ἀνέπτυξε στήν προηγούμενη όμιλία ὁ Ἱερός Χρυσόστομος καί συνεχίζοντας ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ θά μᾶς εἰπῇ:
«Πές στόν άδελφό σου: έγώ σε βοήθησα, ὑπενθυμίζοντάς σου τό συμφέρον σου. Καί σύ, ἄν ἰδῇς ὅτι ἔχω κάποιο ελάττωμα, έμπόδισέ το, διόρθωσέ το. Κί ἄν ἰδῇς ὅτι εὔκολα ὀργίζομαι καί εἶμαι πλεονέκτης, περιόρισε τήν τάσι μου αὐτή μέ τήν συμβουλή σου. Αὐτό εἶναι φιλία. Ἔτσι, ὁ ἀδελφός, βοηθούμενος ἀπό τόν ἀδελφό, μοιάζει μέ πόλι ὀχυρωμένη. Διότι την φιλία δέν τήν κάνει τό φαγητό καί τό πιοτό, καθ' ὅσον τέτοια φιλία ἔχουν καί οἱ λησταί καί οἱ δολοφόνοι. Ἀλλά εάν εἴμαστε φίλοι, ἐάν πραγματικά φροντίζομε ὁ ἕνας τόν ἄλλον, αὐτά μᾶς ὁδηγοῦν σε έποικοδομητική φιλία. Αὐτά μᾶς ἐμποδίζουν νά πᾶμε στήν κόλασι».
Στή συνέχεια, ὁ Χρυσόστομος θά ἀναφερθεῖ στόν τρόπο τοῦ ἐλέγχου, πού θά ἀσκήσωμε ή θά χρησιμοποιήσωμε, καί θά μᾶς εἰπῇ:
«Ούτε νά ἀγανακτῆς ὅταν σε ἐλέγχουν, διότι ἄνθρωποι εἴμαστε καί ἔχουμε ἐλαττώματα. Οὔτε αὐτός πού ἐλέγχει νά τό κάνῃ σάν νά περιγελά ἤ νά ἐξευτελίζη καί νά διαπομπεύῃ, ἀλλά κατ' ιδίαν καί μέ πραότητα, γιά νά μπορέση να πείση τόν ἐλεγχόμενο νά ὑπομείνῃ τήν ἐγχείρησι. Για παράδειγμα, βλέπε τούς γιατρούς, ὅταν χειρουργοῦν, μέ πόση πραότητα κάνουν τήν θεραπεία. Πολύ περισσότερο πρέπει να κάνουν αὐτό, ἐκεῖνοι πού ἐλέγχουν. Ἔτσι, πρέπει να κάνουμε κί ἐμεῖς τούς ἐλέγχους, γιά νά εἶναι ὁ ἔλεγχος ὠφέλιμος καί ἔτσι να κληρονομήσωμε τά άγαθά πού μᾶς ὑπόσχεται ὁ Χριστός».
.jpg)