ΟΜΙΛΙΑ 41ῃ
Οἱ Ἄγγελοι εἶναι χαρούμενα καί χαροποιά πνεύματα. Ἔχουν τήν χαρά πάντοτε καί μεταδίδουν χαρά στούς ἀνθρώπους.
Μέ τό θέμα αὐτό ἀσχολεῖται ὁ Μέγας Βασίλειος και σέ ὁμιλία του περί χαρᾶς γράφει:
«Εἶναι δυνατόν ὁ ἄνθρωπος νά εἶναι πάντοτε χαρούμενος;»
Καί ἀπαντᾶ:
«Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅταν λέει ΄΄πάντοτε χαίρετε΄΄, προσπαθεῖ να ἐξυψώσῃ την ψυχήν μας ἀπό τήν γῆν πρός τόν Οὐρανό καί νά τήν ἀποσπάσῃ ἀπό τήν σάρκα καί νά τήν προσκολλήσῃ στόν Θεόν. Τό ρητό ΄΄πάντοτε χαίρετε΄΄ ἔχει πλήρη ἐφαρμογή στόν ἄνθρωπο πού ἔχει Εὐαγγελική ζωή. Ὅσοι ἔχουν ὑλιστική ζωή, αὐτοίὄχι μόνον δέν χαίρουν, ἀλλά καί τολμοῦν νά κατηγοροῦν τόν Παῦλο ὅτι παραγγέλει ἀδύνατα πράγματα».
Στή συνέχεια ὁ Μ. Βασίλειος θά μᾶς δώσῃ ἕνανκατάλογο, στόν ὁποῖον φαίνεται πόσες ἀφορμές ἔχομε νά χαίρωμε. Γράφει:
«Ὁ Θεός μᾶς ἐδημιούργησε καί μᾶς εφερε στή ζωή. Μᾶς ἔπλασε κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Αὐτοῦ. Ἔχομε τήν δυνατότητα νά διακρίνωμε τό κακό ἀπό τό καλό καί νά ἐκλέξωμε τό συμφέρον ἀπό τό βλαβερό. Ὅταν ἀποξενώμεθα ἀπό Αὐτόν διά τῆς ἁμαρτίας, μᾶς ἔφερε πλησίον του καί μᾶς ἔκανε τέκνα ἀγαπητά μέ τό Αἷμα τοῦ Υἱοῦ Του. Μᾶς ὑπεσχέθη Ἀνάστασιν νεκρῶν καί ἀπόλαυσιν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν. Πῶς λοιπόν αὐτά νή μήν δημιουργοῦν συνεχῆ καί ἀδιάκοπη χαρά;»
Ὑπάρχει ὅμως καί μία σκληρή πραγματικότητα,πού ὁ Βασίλειος δεν τήν παραβλέπει. Εἶναι τά λυπηρά γεγονότα καί αἱ θλίψεις.
Ἐπ’ αὐτῶν ὁ Μέγας διδάσκει:
«Ὅταν σοῦ συμβεῖ λυπηρό, τότε θά προλάμβανες τήν ταραχή καί διακοπή τῆς χαρᾶς, ἐφ’ ὅσον ὁ βίος σου ἀποβλέπει πάντοτε στόν Θεό καί ἡ ἐλπίδα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν εἶναι τυπωμένα στήν ψυχή σου».
Καί προσθέτει παραδείγματα:
«Σέ ὕβρισαν; Σέ συκοφάντησαν; Στρίψε τό βλέμμα τῆς ψυχῆς σου πρός τήν δόξαν πού ἔχει ἐτοιμάσει ὁ Θεός στόν Οὐρανό. Ἔχασες τό παιδί σου, ἀλλά ἔχεις Ἀγγέλους,μετά τῶν ὁποίων θά χαίρεσαι καί θά εὐφραίνεσαι τήν αἰώνιον εὐφροσύνην. Ὅταν λοιπόν τά λυπηρά τά σκέπτεσαι ὡς εὐχαριστία, θά λάβῃς ὡς ἀντάλλαγμα τήν χαρά στήν ἄλλη ζωή».
Καί ὁ Ἅγιος καταλήγει με τήν πατρική συμβουλή:
«Ἀνέβα μέ τόν νοῦ σου καί ἴδε τούς Ἀγγέλους. Κάνε τήν δική σου ζωή Ἀγγελική. Μή δίνῃς σημασία στάλυπηρά τοῦ κόσμου, ἀλλά ἐλπίδα πρός τά αἰώνια ἀγαθά,πού εἶναι ἀρκετά νά γεμίσουν τήν ψυχήν μέ χαρά. Ἔτσι,θά βεβαιωθῇς ὅτι τό ΄΄πάντοτε χαίρετε΄΄ εἶναι ὄχι μόνον ἀγγελικό ἀγαλλίασμα, ἀλλά ἀνθρώπινο ἐπίτευγμα, ὥστε στό ὄνομα τοῦ Θεοῦ νά εἴμαστε πάντοτε χαρούμενοι.
.jpg)