Κήρυγμα του Μητροπολίτου μας
ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ & ΣΚΥΡΟΥ
Κ.Κ. Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
.jpg)
ΟΜΙΛΙΑ 24
Τήν φωνήν τοῦ Θεοῦ ἔχει ὑπ' ὄψιν του ὁ Ἱερός Χρυσόστομος καί βάσει αὐτῆς ὁμιλεῖ γιά τά παρόντα καί τά μέλλοντα. Καί τά μέν παρόντα θά παρέλθουν, τά δέ μέλλοντα θά μείνουν αἰώνια. Καί δι' αὐτό θά ἀσχοληθῇ μέ τό θέμα αὐτό καί θά μᾶς εἰπῇ:
Τήν φωνήν τοῦ Θεοῦ ἔχει ὑπ' ὄψιν του ὁ Ἱερός Χρυσόστομος καί βάσει αὐτῆς ὁμιλεῖ γιά τά παρόντα καί τά μέλλοντα. Καί τά μέν παρόντα θά παρέλθουν, τά δέ μέλλοντα θά μείνουν αἰώνια. Καί δι' αὐτό θά ἀσχοληθῇ μέ τό θέμα αὐτό καί θά μᾶς εἰπῇ:
«Ὅλα ὅσα εὑρίσκονται ἐδῶ κάτω, θά μετακινηθοῦν καί θά ἑνωθοῦν ὅλα μαζί πρός τό καλύτερο ἐπάνω στόν Οὐρανόν. Γιατί λοιπόν θλίβεσαι; Ἐφ' ὅσον δέν θά μείνῃς στόν κόσμον πού ὑποφέρει, ἐφ' ὅσον θά ἐγκαταλείψῃς αὐτόν τόν κόσμον, μέσα στόν ὁποῖον καταπιέζεσαι. Εάν στο τέλος τοῦ κόσμου ὑπῆρχε ἡ ἄνεσις, τότε ἔπρεπε να θλίβεσαι βλέποντας πρός τό τέλος. "Καί θά μείνουν τά ἀμετακίνητα" λέγει Κύριος. Καί αὐτά εἶναι ὅσα ἀνήκουν στήν μέλλουσαν ζωήν. Ἄς κάνωμε λοιπόν ὅλα χαριν αὐτῆς τῆς ζωῆς, γιά νά ἐπιτύχωμε καί ἀπολαύσωμε ἐκεῖνα τά ἀγαθά. Σᾶς παρακαλῶ καί σᾶς ἰκετεύω αὐτά ἄς ἐπιδιώκωμε».
Καί ἐπακολουθεῖ τό παράδειγμα, διά νά ἐνισχυθῇ καί ἐμπεδώσῃ αὐτήν τήν διδασκαλίαν γιά τά ἀμετακίνητα καί θά μᾶς εἰπῇ:
«Κανεῖς δέν χτίζει σπίτι σε πόλι καί θέσι πού πρόκειται νά πέσῃ. Εάν κάποιος σοῦ ἔλεγε ὅτι θά πέσῃ μέσα σέ ἕνα χρόνο αὐτή ἡ πόλις, ἐνῶ ἡ ἄλλη πόλις ποτέ, τότε θά ἔκτιζες σπίτι στήν πόλι πού ἐπρόκειτο νά καταστραφή;»
Λέγω καί ἐπαναλαμβάνω νά μήν χτίζωμε σ' αὐτόν τόν κόσμον, πού μετ' ὀλίγον θά χαθοῦν ὅλα. Τό φοβερό ὅμως εἶναι ὅτι πρίν ἀπό τήν πτῶσι τῆς πόλεως, ἐμεῖς θά χαθοῦμε καί θά πάθωμε φοβερά πράγματα».
«Επομένως, ἄς μήν κτίζωμε ἐπάνω στήν ἄμμον, ἀλλά ἄς κτίζωμε ἐπάνω στήν πέτραν, διότι ὅτι καί ἄν συμβῇ, ἐκείνη ή Οικοδομή θά μείνῃ ἀπόρθητη, τίποτε δέν θά μπορέσῃ νά τήν καταστρέψῃ, διότι ὁ χῶρος ἐκεῖνος εἶναι ἀπλησίαστος, ὅπως ὁ ἐδῶ εἶναι ἔκθετος σε πολλούς κινδύνους, ἀνθρώπινους καί φυσικούς».
Στήν συνέχειαν θά ἀναφέρῃ περιστατικά πού συμβαίνουν μέ τά περιουσιακά θέματα, φιλονικίας, διεκδικήσεως, ἅρπαγες κλπ. Ἀκόμη περιουσίες μεταφέρονται καί σε ἐχθρούς ἀκόμη μετά θάνατον, ἀλλά καί ἐν ζωῇ. Διά νά προσθέσῃ:
«Τέτοια παραδείγματα ὑπάρχουν πολλά, τέτοια εἶναι τά ἀνθρώπινα».
«Στούς Οὐρανούς ὅμως δέν ἔχεις νά φοβηθῆς τίποτα ἀπό αὐτά. Διότι ἐκεῖ δέν ὑπάρχει οὔτε θάνατος, οὔτε ἔχθρα. Ἐκεῖ ὅλα εἶναι ἀθάνατα καί ἄφθαρτα. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἀγαλλίασις καί χαρά καί εὐφροσύνη».
«Λοιπόν ἄς ξοδέψωμε τά χρήματά μας σ' αὐτήν τήν Οικοδομή. Δέν χρειαζόμαστε τεχνίτες, οὔτε ἐργάτες. Ὅμως, ποιό χέρι θά χτίσῃ αὐτήν τήν οἰκοδομήν;» Ἡ ἀπάντησις στο επόμενο Κήρυγμα.
Καί ἐπακολουθεῖ τό παράδειγμα, διά νά ἐνισχυθῇ καί ἐμπεδώσῃ αὐτήν τήν διδασκαλίαν γιά τά ἀμετακίνητα καί θά μᾶς εἰπῇ:
«Κανεῖς δέν χτίζει σπίτι σε πόλι καί θέσι πού πρόκειται νά πέσῃ. Εάν κάποιος σοῦ ἔλεγε ὅτι θά πέσῃ μέσα σέ ἕνα χρόνο αὐτή ἡ πόλις, ἐνῶ ἡ ἄλλη πόλις ποτέ, τότε θά ἔκτιζες σπίτι στήν πόλι πού ἐπρόκειτο νά καταστραφή;»
Λέγω καί ἐπαναλαμβάνω νά μήν χτίζωμε σ' αὐτόν τόν κόσμον, πού μετ' ὀλίγον θά χαθοῦν ὅλα. Τό φοβερό ὅμως εἶναι ὅτι πρίν ἀπό τήν πτῶσι τῆς πόλεως, ἐμεῖς θά χαθοῦμε καί θά πάθωμε φοβερά πράγματα».
«Επομένως, ἄς μήν κτίζωμε ἐπάνω στήν ἄμμον, ἀλλά ἄς κτίζωμε ἐπάνω στήν πέτραν, διότι ὅτι καί ἄν συμβῇ, ἐκείνη ή Οικοδομή θά μείνῃ ἀπόρθητη, τίποτε δέν θά μπορέσῃ νά τήν καταστρέψῃ, διότι ὁ χῶρος ἐκεῖνος εἶναι ἀπλησίαστος, ὅπως ὁ ἐδῶ εἶναι ἔκθετος σε πολλούς κινδύνους, ἀνθρώπινους καί φυσικούς».
Στήν συνέχειαν θά ἀναφέρῃ περιστατικά πού συμβαίνουν μέ τά περιουσιακά θέματα, φιλονικίας, διεκδικήσεως, ἅρπαγες κλπ. Ἀκόμη περιουσίες μεταφέρονται καί σε ἐχθρούς ἀκόμη μετά θάνατον, ἀλλά καί ἐν ζωῇ. Διά νά προσθέσῃ:
«Τέτοια παραδείγματα ὑπάρχουν πολλά, τέτοια εἶναι τά ἀνθρώπινα».
«Στούς Οὐρανούς ὅμως δέν ἔχεις νά φοβηθῆς τίποτα ἀπό αὐτά. Διότι ἐκεῖ δέν ὑπάρχει οὔτε θάνατος, οὔτε ἔχθρα. Ἐκεῖ ὅλα εἶναι ἀθάνατα καί ἄφθαρτα. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἀγαλλίασις καί χαρά καί εὐφροσύνη».
«Λοιπόν ἄς ξοδέψωμε τά χρήματά μας σ' αὐτήν τήν Οικοδομή. Δέν χρειαζόμαστε τεχνίτες, οὔτε ἐργάτες. Ὅμως, ποιό χέρι θά χτίσῃ αὐτήν τήν οἰκοδομήν;» Ἡ ἀπάντησις στο επόμενο Κήρυγμα.