Κήρυγμα του Μητροπολίτου μας
ΚΑΡΥΣΤΙΑΣ & ΣΚΥΡΟΥ
Κ.Κ. Σ Ε Ρ Α Φ Ε Ι Μ
.jpg)
ΟΜΙΛΙΑ 15η
ΚΥΡΙΑΚΗ 10.05.2026
"ΡΙΖΑ ΠΙΚΡΙΑΣ"
Οἱ συμβουλές τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ὅπως τίς ἀνέλυσε ὁ Χρυσόστομος, ἔφεραν τό θέμα τῆς ἁμαρτίας καί μέ αὐτό θά ἀσχοληθῇ ὁ Χρυσόστομος λέγοντας:
«Δικαιολογημένα ὁ Παῦλος ὠνόμασε τήν ἁμαρτία πικρή. Διότι πραγματικά τίποτα δέν εἶναι πικρότερο ἀπό τήν ἁμαρτία, καί αὐτό τό γνωρίζουν ὅσοι μετά τήν διάπραξι τῆς ἁμαρτίας λειώνουν έλεγχόμενοι ἀπό τήν συνείδησι, ὑπομένοντας πολλή πίκρα. Τέτοια εἶναι ἡ φύσις τοῦ πικροῦ. Καί σωστά τήν εἶπε ὁ Παῦλος ΄ρίζα πικρίας". Καί δέν εἶπε πικρή, ἀλλά πικρία, διότι ή πικρή ρίζα εἶναι δυνατόν νά φέρει γλυκεῖς καρπούς, ἐνῶ ἡ ρίζα τῆς πικρίας εἶναι καί πηγή καί βάσις καί δέν εἶναι δυνατόν να φέρει ποτέ γλυκό καρπό, διότι ὅλα εἶναι πικρά, ὅλα ἀηδιαστικά. Ὅλα εἶναι γεμᾶτα ἀπό μῖσος καί ἀηδία».
Στή συνέχεια, θά μιλήσῃ γιά τήν μετάνοια, χρησιμοποιώντας τό παράδειγμα τοῦ Ἡσαῦ πού δέν βρῆκε μέσο μετανοίας, ἄν καί μέ δάκρυα τήν ἐζήτησε. Καί μέ τήν ἐρώτησι θά ἀρχίσῃ ὁ Χρυσόστομος καί θά συνεχίσῃ λέγοντας:
«Τί λοιπόν σημαίνει αὐτό; Μήπως ἀπορρίπτει τήν μετάνοια; Καθόλου! Πῶς τότε λέει ὁ Ἡσαῦ δέν βρῆκε τρόπο μετανοίας; Καί ἀπαντᾶ: διότι δέν ἦταν είλικρινής ή μετάνοιά του, ὅπως ἀκριβῶς καί ἡ λύπη του Κάϊν γιά τόν φόνο τοῦ ἀδελφοῦ του δέν ἦταν λύπη μετανοίας. Τά λόγια του δέν ἦταν λόγια μετανοίας, γι' αὐτό καί τά δάκρυα δέν μπόρεσαν νά τοῦ προσφέρουν μετάνοια, διότι δέν μετενόησε μέ τόν τρόπο πού ἔπρεπε, καθ' ὅσον αὐτό εἶναι μετάνοια. Καί μέ αὐτό τούς ἀσφαλίζει περισσότερο, γιά νά μή πέσουν στήν ἁμαρτία. Καί μέ τά λόγια αὐτά προνοεῖ γιά ἐκείνους πού δέν ἔπεσαν, ὥστε νά τούς συγκρατήσει, μέ τόν φόβο μήπως πέσουν. Ἀλλά καί ἐκείνους πού ἔπεσαν, γιά νά μήν περιέλθουν σε ἀπόγνωσι, συμβουλεύει τά ἀντίθετα, προκειμένου να ἀνορθώσῃ τον παραπεσόντα».
Καί καταλήγει μέ τήν ἐπισήμανσι:
«Ὅσοι λοιπόν ἀμφισβητοῦν την γέεννα τοῦ πυρός, ἄς τά θυμοῦνται αὐτά. Ὅσοι νομίζουν ὅτι μποροῦν νά ἁμαρτάνουν ἀτιμώρητα, ἄς θυμοῦνται τον Ἡσαῦ πού δέν συγχωρήθηκε, διότι δέν μετενόησε ὅπως ἔπρεπε.
ΚΥΡΙΑΚΗ 10.05.2026
"ΡΙΖΑ ΠΙΚΡΙΑΣ"
Οἱ συμβουλές τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ὅπως τίς ἀνέλυσε ὁ Χρυσόστομος, ἔφεραν τό θέμα τῆς ἁμαρτίας καί μέ αὐτό θά ἀσχοληθῇ ὁ Χρυσόστομος λέγοντας:
«Δικαιολογημένα ὁ Παῦλος ὠνόμασε τήν ἁμαρτία πικρή. Διότι πραγματικά τίποτα δέν εἶναι πικρότερο ἀπό τήν ἁμαρτία, καί αὐτό τό γνωρίζουν ὅσοι μετά τήν διάπραξι τῆς ἁμαρτίας λειώνουν έλεγχόμενοι ἀπό τήν συνείδησι, ὑπομένοντας πολλή πίκρα. Τέτοια εἶναι ἡ φύσις τοῦ πικροῦ. Καί σωστά τήν εἶπε ὁ Παῦλος ΄ρίζα πικρίας". Καί δέν εἶπε πικρή, ἀλλά πικρία, διότι ή πικρή ρίζα εἶναι δυνατόν νά φέρει γλυκεῖς καρπούς, ἐνῶ ἡ ρίζα τῆς πικρίας εἶναι καί πηγή καί βάσις καί δέν εἶναι δυνατόν να φέρει ποτέ γλυκό καρπό, διότι ὅλα εἶναι πικρά, ὅλα ἀηδιαστικά. Ὅλα εἶναι γεμᾶτα ἀπό μῖσος καί ἀηδία».
Στή συνέχεια, θά μιλήσῃ γιά τήν μετάνοια, χρησιμοποιώντας τό παράδειγμα τοῦ Ἡσαῦ πού δέν βρῆκε μέσο μετανοίας, ἄν καί μέ δάκρυα τήν ἐζήτησε. Καί μέ τήν ἐρώτησι θά ἀρχίσῃ ὁ Χρυσόστομος καί θά συνεχίσῃ λέγοντας:
«Τί λοιπόν σημαίνει αὐτό; Μήπως ἀπορρίπτει τήν μετάνοια; Καθόλου! Πῶς τότε λέει ὁ Ἡσαῦ δέν βρῆκε τρόπο μετανοίας; Καί ἀπαντᾶ: διότι δέν ἦταν είλικρινής ή μετάνοιά του, ὅπως ἀκριβῶς καί ἡ λύπη του Κάϊν γιά τόν φόνο τοῦ ἀδελφοῦ του δέν ἦταν λύπη μετανοίας. Τά λόγια του δέν ἦταν λόγια μετανοίας, γι' αὐτό καί τά δάκρυα δέν μπόρεσαν νά τοῦ προσφέρουν μετάνοια, διότι δέν μετενόησε μέ τόν τρόπο πού ἔπρεπε, καθ' ὅσον αὐτό εἶναι μετάνοια. Καί μέ αὐτό τούς ἀσφαλίζει περισσότερο, γιά νά μή πέσουν στήν ἁμαρτία. Καί μέ τά λόγια αὐτά προνοεῖ γιά ἐκείνους πού δέν ἔπεσαν, ὥστε νά τούς συγκρατήσει, μέ τόν φόβο μήπως πέσουν. Ἀλλά καί ἐκείνους πού ἔπεσαν, γιά νά μήν περιέλθουν σε ἀπόγνωσι, συμβουλεύει τά ἀντίθετα, προκειμένου να ἀνορθώσῃ τον παραπεσόντα».
Καί καταλήγει μέ τήν ἐπισήμανσι:
«Ὅσοι λοιπόν ἀμφισβητοῦν την γέεννα τοῦ πυρός, ἄς τά θυμοῦνται αὐτά. Ὅσοι νομίζουν ὅτι μποροῦν νά ἁμαρτάνουν ἀτιμώρητα, ἄς θυμοῦνται τον Ἡσαῦ πού δέν συγχωρήθηκε, διότι δέν μετενόησε ὅπως ἔπρεπε.